நீ யூதகுலமானால்…

“அவன் யூதகுலமானால், நீர் அவனை மேற்கொள்ளாமல் அவனுக்கு முன்பாகத் தாழ்ந்துபோவது நிச்சயம்.”
– எஸ்தர் 6:13

நீங்கள் யூதகுலமா? யூத கோத்திரத்தைச் சேர்ந்தவர்களா? கர்த்தரைப் பாடி மகிமைப்படுத்துகிறவர்களா? உங்கள் சூழ்நிலைகள் எப்படிப்பட்ட நிலைமையில் இருந்தாலும், தேவனைப் பாடி துதிக்கிறவர்களா? ஒருவேளை இந்த நேரத்தில் கூட உங்கள் விரோதிகள் உங்களுக்கு விரோதமாய் திட்டங்கள் தீட்டிக்கொண்டிருக்கலாம். உங்கள் வளர்ச்சியைத் தடை செய்ய, உங்கள் பாதையில் தடைகற்களை அவர்கள் போட்டிருக்கலாம். ஒவ்வொரு நாளும் அவர்கள் பலத்துக் கொண்டே இருக்கலாம்; அவர்கள் செய்வது எல்லாம் வாய்க்கலாம். அது உங்கள் இருதயத்தைப் பயப்படுத்தலாம்.

ஆனால், திடங்கொள்ளுங்கள். கர்த்தரைத் துதியுங்கள். கர்த்தரை ஓயாமல் துதிக்கிற யூதாவின் கோத்திரமாய் நீங்கள் மாறுங்கள். நீங்கள் கர்த்தரைப் பாடி துதிக்கும்போது, எந்த எதிரியும் உங்களை மேற்கொள்ள முடியாது. அவர்கள் உங்களுக்கு முன்பாகத் தாழ்ந்து போவது நிச்சயம். ஏனென்றால், நம் மீட்பரும் இரட்சகருமாகிய இயேசு கிறிஸ்து, யூதா கோத்திரத்து சிங்கமாய் இருக்கிறார்; அவர் உங்களுக்கு விரோதமாய் இருக்கிற ஒவ்வொரு வல்லமையையும் ஜெயங்கொண்டிருக்கிறார். ஆகவே, அவரை துதியுங்கள்; இன்னும் அதிகமாய் மகிமைப்படுத்துங்கள்.

எஸ்தர் 6_13

If you are a Jew…

“If Mordecai, before whom you have begun to fall, is Jewish, you won’t overcome him, because your downfall is certain.” – Esther 6:13 (HCSB)

Are you a Jew? Are you from the tribe of Judah, the tribe that praises the Lord? Are you praising the Lord, no matter what your circumstances are? Probably at this very moment, your enemies are preparing something against you… great obstacles are placed in your path, to hinder your growth… and the enemies are becoming all the more powerful every day and whatever they do, they are successful and does it scare you? Then praise the Lord, be from the tribe of Judah, for when you are praising the Lord, no enemy will be able to overcome you, because their downfall is certain – for the Lion of Judah, Jesus Christ, our Savior and Redeemer, has overcome every single power that is against you. So, praise Him, and praise Him more.

Esther 6_13

சிலுவையைக் குறித்தே அல்லாமல்…

நானோ நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்துவின் சிலுவையைக் குறித்தே அல்லாமல் வேறொன்றையுங்குறித்து மேன்மைபாராட்டாதிருப்பேனாக. – கலாத்தியர் 6:14

இந்த உலகத்தில் நாம் மேன்மைபாராட்ட எத்தனையோ காரியங்கள் உண்டு. நம் நாட்டைப் பற்றி, நம்முடைய தாய் மொழியைப் பற்றி, நம்முடைய மதத்தைப் பற்றி, நம் ஜாதியைக் குறித்து, நம்முடைய வாழ்க்கையின் சாதனைகளைக் குறித்து, நம்முடைய குடும்பத்தைக் குறித்து, இப்படி சொல்லிக்கொண்டே போகலாம்.

ஆனால் இவை எதையும் குறித்து நான் மேன்மைபாராட்டாதபடி, நம் பரலோக தகப்பனாகிய தேவன் என்னைக் காப்பாராக. கிறிஸ்து இயேசுவின் சிலுவையைக் குறித்தே அல்லாமல், வேறொன்றையும் குறித்து நான் மேன்மை பாராட்டாதபடி, தேவன் என்னைக் காப்பாராக.

ஏனென்றால் என் இரட்சிப்பு, என் மீட்பு, என் ஆசீர்வாதங்கள், என்னுடைய நித்திய ஜீவன் யாவும் கிறிஸ்து இயேசு சிலுவையில் செய்த தெய்வீகப் பரிமாற்றத்தினாலே மாத்திரம் எனக்கு வந்திருக்கிறது. ஆகவே, தேவனே, உம்முடைய குமாரனின் சிலுவையைக் குறித்தே மேன்மைபாராட்ட எனக்கு உதவும். என் மீட்பராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் நாமத்தில், பிதாவே, ஆமென்.

கலாத்தியர் 6_14

Except in the cross

God forbid that I should boast except in the cross of our Lord Jesus Christ.
– Galatians 6:14 (NKJV)

There are so many things in this world about which we can boast of. It could be our nationality, our language, our religion, our caste, our achievements, our family and so on. But may God our Heavenly Father forbid that I boast in anything, except in the cross of our LORD Jesus Christ. For my salvation, my redemption, my blessings and the eternal life, all spring forth from the divine sacrifice that my Saviour Jesus Christ did for my sake at the cross. May I boast only in the cross of our LORD Jesus Christ. Help me, God. In Jesus’s Name, Amen.

Galatians 6_14

Keep Your Eye on the Sparrow

“Are not two sparrows sold for a penny? And not one of them will fall to the ground without your Father’s will (Mat_10:29 RSV).
We worry too much. We follow the example of our earthly father Adam when he confessed to God, “I was afraid…and hid” (Gen_3:10). We have become a fearful people, even though most of our fears are often unfounded or just plain silly, because we do not have our eyes on the sparrow.
One of the renderings for the term sparrow in Hebrew referred to small birds, and in Matthew the word probably refers to a small house sparrow. The birds were well known in Syria; they were small, tame and found everywhere. Because of their great number they were sold cheaply; five would go for one and one-half cents. The idea is that if God cares for something so inexpensive and small, then certainly He will care for and protect us!
Jesus always gives us the assurance, “I am with you always” (Mat_28:20). Yet we continue to be afraid: Nuclear war, loss of health, serious accident, job loss, and a thousand other things.
The lesson of 1Jo_4:18, “There is no fear in love; but perfect love casts out fear,” should teach us something: that either we do not love God as we should, or we do not believe Him when He says that He loves us. Think about the following:
“Worry comes through human interference with the divine plan.”
“You cannot change the past, but you ruin a perfectly good present by worrying about the future.”
“Why worry when you can pray?”
“Worry is interest paid on trouble before it is due.”

The story is told of the ship that was trapped in a severe storm at sea. All were preparing to abandon ship, all except one young lady who was playing with her dolls. When asked if she were not afraid, she calmly replied, “No, because my father is the captain.”
When the storms of life seem to trap us, let us learn to keep our eyes upon the sparrow and to say, “I am not afraid because the Captain is my Father!”

two-sparrows-sitting-on-a-branch-in-falling-snow

வெளிச்சம் தேவை

சில நாட்களுக்கு முன்பு ஒரு வீட்டின் முன்னே, சூரிய வெளிச்சம் படும்படியான இடத்தில் இருந்த ஒரு மரம், பெரிய அழகான, அருமையான மொட்டுக்களை விட்டிருந்ததை நாங்கள் கண்டோம். பார்க்கும்போதே கன்களுக்குக் குளிர்ச்சியாய், மனதுக்கு இதமாய் இருந்தது. ஆனால் அதே மரத்தின் சில கிளைகள் வீட்டின் கூரையின் நிழலில் சூரிய வெளிச்சம் அதிகம் படாத இடங்களில் வளர்ந்தது. அங்கேயிருந்த பூக்களோ வாடிப்போய், வதங்கிப் போய் இருந்தது. அந்த பூக்களைப் பார்க்கும்போதே, அவைகள் நல்ல பழங்களைக் கொடுக்காது என்று எங்களுக்குத் தெரிந்தது. ஒரே வேரும், ஒரே அடிமரமும் இருந்தாலும், ஏன் இந்த வித்தியாசம்? அநேக கிளைகள் தினமும் சூரிய வெளிச்சத்தில் பிரகாசமடைந்தது. சில கிளைகளோ நிழலில் இருந்து கெட்டுப்போயின.

நம்முடைய குணாதிசயங்களும் கூட தேவையான வெளிச்சம் இல்லாமல் போனால், கெட்டுப் போகும். நாம் ஆவியின் கனியைத் தரவேண்டும் என்றால், தினந்தோறும் வேத வெளிச்சத்தில் வளரவேண்டும். இருண்ட இடத்தில், வேத வெளிச்சத்தில் வளராத கிளைகள் பயனற்ற கனிகளைத் தான் தரும்: பெலவீனங்கள், உபதேச குழப்பங்கள், வாழ்க்கையில் தேவனுடைய வழிநடத்துதல் இல்லாமல் அலைவது, நடைமுறை வாழ்க்கையில் ஒரு ஜெயம் இல்லாமல் இருப்பது, மற்றும் நம்முடைய நடத்தையில் சாட்சி இல்லாமல் இருப்பது போன்றவை வரும். ஆகவே நல்ல கனிகளை, அதினதின் காலத்தில் நாம் நேர்த்தியாக கொடுக்கும்படி, நம்முடைய முழு வாழ்க்கையையும், தேவனுடைய வேதத்தின் வெளிச்சத்திலும், நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் முகப்பிரகாசத்திலும், ஒன்றும் மறைக்காமல் விவரித்து வாழ்வோமாக.

ஆவியின் கனி

Fruit needs light!

Some time ago we noticed that a tree planted at the sunny end of a house had large and beautiful blossoms. It was a feast to the eyes; but what an amazing difference in some of the branches trained round the corner of the house where they got much less sun. The blossoms were starved and drooping, and there was little promise of fruit. They had the same root and stem in common, but while one part of the tree was in the full glorious light, the other branches were in the shade.
Our character is affected in the same way by insufficient enlightenment. The dark places produce unfruitful branches: strange weaknesses, distortions, immaturities, indirection, failures in practical life and conduct. “The fruit of the Spirit is love, joy, peace, long-suffering, gentleness, goodness, faith, meekness, temperance” (Galatians 5:22-23). If we are to bear all manner of precious fruit, each in its rightful season, we must trustfully and joyfully lay open our whole soul to the full expanse of God’s light shining in the face of Jesus Christ.

fruit-of-the-spirit