நீ யூதகுலமானால்…

“அவன் யூதகுலமானால், நீர் அவனை மேற்கொள்ளாமல் அவனுக்கு முன்பாகத் தாழ்ந்துபோவது நிச்சயம்.”
– எஸ்தர் 6:13

நீங்கள் யூதகுலமா? யூத கோத்திரத்தைச் சேர்ந்தவர்களா? கர்த்தரைப் பாடி மகிமைப்படுத்துகிறவர்களா? உங்கள் சூழ்நிலைகள் எப்படிப்பட்ட நிலைமையில் இருந்தாலும், தேவனைப் பாடி துதிக்கிறவர்களா? ஒருவேளை இந்த நேரத்தில் கூட உங்கள் விரோதிகள் உங்களுக்கு விரோதமாய் திட்டங்கள் தீட்டிக்கொண்டிருக்கலாம். உங்கள் வளர்ச்சியைத் தடை செய்ய, உங்கள் பாதையில் தடைகற்களை அவர்கள் போட்டிருக்கலாம். ஒவ்வொரு நாளும் அவர்கள் பலத்துக் கொண்டே இருக்கலாம்; அவர்கள் செய்வது எல்லாம் வாய்க்கலாம். அது உங்கள் இருதயத்தைப் பயப்படுத்தலாம்.

ஆனால், திடங்கொள்ளுங்கள். கர்த்தரைத் துதியுங்கள். கர்த்தரை ஓயாமல் துதிக்கிற யூதாவின் கோத்திரமாய் நீங்கள் மாறுங்கள். நீங்கள் கர்த்தரைப் பாடி துதிக்கும்போது, எந்த எதிரியும் உங்களை மேற்கொள்ள முடியாது. அவர்கள் உங்களுக்கு முன்பாகத் தாழ்ந்து போவது நிச்சயம். ஏனென்றால், நம் மீட்பரும் இரட்சகருமாகிய இயேசு கிறிஸ்து, யூதா கோத்திரத்து சிங்கமாய் இருக்கிறார்; அவர் உங்களுக்கு விரோதமாய் இருக்கிற ஒவ்வொரு வல்லமையையும் ஜெயங்கொண்டிருக்கிறார். ஆகவே, அவரை துதியுங்கள்; இன்னும் அதிகமாய் மகிமைப்படுத்துங்கள்.

எஸ்தர் 6_13

சிலுவையைக் குறித்தே அல்லாமல்…

நானோ நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்துவின் சிலுவையைக் குறித்தே அல்லாமல் வேறொன்றையுங்குறித்து மேன்மைபாராட்டாதிருப்பேனாக. – கலாத்தியர் 6:14

இந்த உலகத்தில் நாம் மேன்மைபாராட்ட எத்தனையோ காரியங்கள் உண்டு. நம் நாட்டைப் பற்றி, நம்முடைய தாய் மொழியைப் பற்றி, நம்முடைய மதத்தைப் பற்றி, நம் ஜாதியைக் குறித்து, நம்முடைய வாழ்க்கையின் சாதனைகளைக் குறித்து, நம்முடைய குடும்பத்தைக் குறித்து, இப்படி சொல்லிக்கொண்டே போகலாம்.

ஆனால் இவை எதையும் குறித்து நான் மேன்மைபாராட்டாதபடி, நம் பரலோக தகப்பனாகிய தேவன் என்னைக் காப்பாராக. கிறிஸ்து இயேசுவின் சிலுவையைக் குறித்தே அல்லாமல், வேறொன்றையும் குறித்து நான் மேன்மை பாராட்டாதபடி, தேவன் என்னைக் காப்பாராக.

ஏனென்றால் என் இரட்சிப்பு, என் மீட்பு, என் ஆசீர்வாதங்கள், என்னுடைய நித்திய ஜீவன் யாவும் கிறிஸ்து இயேசு சிலுவையில் செய்த தெய்வீகப் பரிமாற்றத்தினாலே மாத்திரம் எனக்கு வந்திருக்கிறது. ஆகவே, தேவனே, உம்முடைய குமாரனின் சிலுவையைக் குறித்தே மேன்மைபாராட்ட எனக்கு உதவும். என் மீட்பராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் நாமத்தில், பிதாவே, ஆமென்.

கலாத்தியர் 6_14

வெளிச்சம் தேவை

சில நாட்களுக்கு முன்பு ஒரு வீட்டின் முன்னே, சூரிய வெளிச்சம் படும்படியான இடத்தில் இருந்த ஒரு மரம், பெரிய அழகான, அருமையான மொட்டுக்களை விட்டிருந்ததை நாங்கள் கண்டோம். பார்க்கும்போதே கன்களுக்குக் குளிர்ச்சியாய், மனதுக்கு இதமாய் இருந்தது. ஆனால் அதே மரத்தின் சில கிளைகள் வீட்டின் கூரையின் நிழலில் சூரிய வெளிச்சம் அதிகம் படாத இடங்களில் வளர்ந்தது. அங்கேயிருந்த பூக்களோ வாடிப்போய், வதங்கிப் போய் இருந்தது. அந்த பூக்களைப் பார்க்கும்போதே, அவைகள் நல்ல பழங்களைக் கொடுக்காது என்று எங்களுக்குத் தெரிந்தது. ஒரே வேரும், ஒரே அடிமரமும் இருந்தாலும், ஏன் இந்த வித்தியாசம்? அநேக கிளைகள் தினமும் சூரிய வெளிச்சத்தில் பிரகாசமடைந்தது. சில கிளைகளோ நிழலில் இருந்து கெட்டுப்போயின.

நம்முடைய குணாதிசயங்களும் கூட தேவையான வெளிச்சம் இல்லாமல் போனால், கெட்டுப் போகும். நாம் ஆவியின் கனியைத் தரவேண்டும் என்றால், தினந்தோறும் வேத வெளிச்சத்தில் வளரவேண்டும். இருண்ட இடத்தில், வேத வெளிச்சத்தில் வளராத கிளைகள் பயனற்ற கனிகளைத் தான் தரும்: பெலவீனங்கள், உபதேச குழப்பங்கள், வாழ்க்கையில் தேவனுடைய வழிநடத்துதல் இல்லாமல் அலைவது, நடைமுறை வாழ்க்கையில் ஒரு ஜெயம் இல்லாமல் இருப்பது, மற்றும் நம்முடைய நடத்தையில் சாட்சி இல்லாமல் இருப்பது போன்றவை வரும். ஆகவே நல்ல கனிகளை, அதினதின் காலத்தில் நாம் நேர்த்தியாக கொடுக்கும்படி, நம்முடைய முழு வாழ்க்கையையும், தேவனுடைய வேதத்தின் வெளிச்சத்திலும், நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் முகப்பிரகாசத்திலும், ஒன்றும் மறைக்காமல் விவரித்து வாழ்வோமாக.

ஆவியின் கனி

கதவை மூடு

ஒரு மனிதன் ஒரு முறை தன் நண்பனுக்கு டெலிபோன் செய்ய, ரோட்டோரம் இருந்த ஒரு டெலிபோன் பூத்துக்குள் போய், போன் செய்தான். அவன் நண்பன் போனை எடுத்தான், ஆனால் அவனுக்கு ரோட்டில் செல்லும் வாகனங்களின் இரைச்சல் மாத்திரமே கேட்டது. “சத்தமாய்ப் பேசு, நீ பேசுறது கேக்கவே இல்ல’’ என்று சொல்லிப் பார்த்தும் பயனில்லை. கடைசியில், அந்த நண்பன் சொன்னான்: “கதவை மூடு, அப்போது தான் நீ பேசுவது எனக்கும், நான் பேசுவது உனக்கும் கேட்கும்” என்று.

ஆம், தேவனின் சத்தத்தை நாம் கேட்கவேண்டுமானால், வெளியுலகத்திற்கு நாம் கதவை மூட வேண்டும். அப்படி செய்தால், நம் வாழ்க்கை மாறும்; நம் ஜெபங்கள் வல்லமையுள்ளதாக இருக்கும். அப்போது மீண்டும் வெளியுலகத்திற்கு போகும்போது, உலகம் சொல்வதை நாம் கேட்பது மாத்திரம் அல்ல, அந்த உலகத்திற்கு சொல்ல, நம்மிடத்தில் theஎவன் தந்த வார்த்தை இருக்கும்.

நீயோ ஜெபம்பண்ணும்போது, உன் அறைவீட்டுக்குள் பிரவேசித்து, உன் கதவைப் பூட்டி, அந்தரங்கத்திலிருக்கிற உன் பிதாவை நோக்கி ஜெபம்பண்ணு; அப்பொழுது அந்தரங்கத்தில்பார்க்கிற உன் பிதா வெளியரங்கமாய் உனக்குப் பலனளிப்பார். – மத்தேயு 6:6

மத்தேயு 6_6

என் இருதயத்தின் வேண்டுதல்கள்

கர்த்தரிடத்தில் மனமகிழ்ச்சியாயிரு; அவர் உன் இருதயத்தின் வேண்டுதல்களை உனக்கு அருள்செய்வார். – சங்கீதம் 37:4

என் இருதயமே, ஏன் சோர்ந்து போயிருக்கிறாய்? எதிர்காலத்தைக் குறித்த பயங்கள் உன்னை வாட்டிக்கொண்டிருக்கிறதோ? இல்லை, உன் ஆழத்தில் ஒருவேளை கர்த்தர் எனக்கு சொன்னதை எல்லாம் செய்யாமல் போய்விடுவாரோ என்ற அவிசுவாசம் உன்னோடு போராடிக்கொண்டிருக்கிறதோ? உன் இருதயத்தின் வேண்டுதல்கள் உனக்கு கிடைக்குமோ, கிடைக்காதோ என்ற போராட்டமோ?

ஓ என் இருதயமே, இந்த உன் அவிசுவாசங்களின் நடுவிலும், உன் கேள்விகளின் நடுவிலும், நீ விசுவாசித்து ஆராதிக்கிற தேவன் ஒருவராய் பெரிய அதிசயங்களைச் செய்கிறவர் என்று நீ அறிந்திருக்கிறாய்.  அவர் வார்த்தையில் உண்மையுள்ளவர் என்று நீ அறிந்திருக்கிறாய். நீ விசுவாசிக்கிறவர் இன்னார் என்று நீ அறிந்திருக்கிறாய். உன்னை நேசிக்கிற பரம பிதா, தம்முடைய ஒரே குமாரனான இயேசு கிறிஸ்துவையே உனக்காக ஒப்புக்கொடுத்தவர் – நீ அவரை அறிந்திருக்கிறாய். இன்னும் ஏன் துக்கத்தோடு இருக்கிறாய், என் இருதயமே? உன் எஜமானன் உன்னிடத்தில் ஒரு சின்ன காரியம் மாத்திரமே கேட்கிறார் – உன் இருதயத்தின் வேண்டுதல்களை அருள்செய்ய அவர் கேட்பதெல்லாம் ஒன்றே ஒன்று மாத்திரமே – நீ என்னில் மனமகிழ்ச்சியாயிரு.

ஓ, நீ கேட்பது புரிகிறது – என் சூழ்நிலைகள் காரிருள் சூழ்ந்திருக்கிறது; அடுத்த அடி என்ன செய்வது என்று கூட எனக்குத் தெரியவில்லை. இதில் நான் எப்படி கர்த்தரிடத்தில் மனமகிழ்ச்சியாயிருக்க முடியும் என்று கேட்கிறாய்? ஆனால், என் ஆத்துமமே, எப்போதிருந்து உன்னை சிருஷ்டித்த தேவனிடத்தில் நீ மனமகிழ்ச்சியாயிருக்க, சிருஷ்டிக்கப்பட்ட சூழ்நிலைகளும், மனிதர்களும் தடையாக இருக்க முடிந்தது? உன் மீட்பரும், இரட்சகருமாகிய இயேசு கிறிஸ்துவை நோக்கி, எத்தனை முறை நீ அப்போஸ்தலனாகிய பேதுருவோடு சேர்ந்து சொல்லி இருக்கிறாய் – “ஆண்டவரே, நீர் எல்லாவற்றையும் அறிந்திருக்கிறீர்; நான் உம்மை நேசிக்கிறேன் என்பதையும் நீர் அறிவீர்.” மறந்து போனாயோ? பேதுருவோடு, அந்த கடற்கரையிலே நீயும் நின்று, உடைந்த உள்ளத்தோடு, கண்ணீர் ததும்பும் கண்களோடு, நெஞ்சம் விம்ம, நீ அந்த வார்த்தைகளை சொன்னதை நினைத்துப் பார். அந்த வார்த்தைகளை உண்மையாகத்தானே நீ சொன்னாய்? இப்போதும் அந்த தெய்வீக அன்பு உன்னை நிரப்பட்டும். கிறிஸ்துவின் கல்வாரி அன்பும், பரமபிதாவின் தந்தைக்குரிய அன்பும், பரிசுத்த ஆவியானவரின் பரிசுத்தமான அன்பும் உன்னை நிரப்பட்டும். அந்த அன்பினால் நீ அவரிடத்தில் மனமகிழ்ச்சியாயிருப்பாய்; அவர் உன் வேண்டுதல்களை உனக்கு அருளிச்செய்வார்.

சங்கீதம் 37_4

உண்மையுள்ள வாக்குத்தத்தம்

நான் உன்னைவிட்டு விலகுவதுமில்லை, உன்னைக் கைவிடுவதுமில்லை. – யோசுவா 1:5

எங்கள் பரலோக தகப்பனே! நாங்கள் உம்மை ஏற்றுக்கொண்ட நேரத்தில், அறியாதவர்களாய், திசை தெரியாதவர்களாய் இருந்தபோது, இந்த வாக்குறுதியை நீர் தந்தீர். உம்முடைய குமாரனும் எங்கள் இரட்சகருமான கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் நாங்கள் காலடி எடுத்து வந்தபோது, நான் உன்னைவிட்டு விலகமாட்டேன், உன்னைக் கைவிடவும் மாட்டேன் என்று எங்களுக்குச் சொன்னீர். இத்தனை வருடங்கள் கழித்து, நாங்கள் திரும்பிப் பார்க்கும்போது, நீர் உம்முடைய வார்த்தையில் எவ்வளவு உண்மையுள்ளவராய் இருக்கிறீர் என்பதை நினைத்து நாங்கள் சந்தோஷப்படுகிறோம்.

கர்த்தாவே, இந்த பாதையில், நாங்கள் அநேகந்தரம் உமக்கு உண்மையுள்ளவர்களாய் இல்லை; ஆனால் நீரோ உம்முடைய வார்த்தையில் எப்போதும் உண்மையுள்ளவராகவே இருக்கிறீர். சிற்சில வேளைகளில், உம்மை நாங்கள் மறந்து கூட போனோம். ஆனால், எங்கள் பரலோக தகப்பன் நீர், ஒருபோதும் எங்களையும் மறக்கவில்லை, எங்களுக்கு நீர் சொன்ன வாக்குத்தத்ததையும் மறக்கவில்லை. அதற்காக நாங்கள் உமக்கு நன்றி சொல்கிறோம். உமக்கு உம்முடைய குமாரனும், எங்கள் மீட்பருமாகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் மூலமாய் மகிமை செலுத்துகிறோம். ஆமென்.

யோசுவா 1_5

சமாதானத்தைத் தேடி…

சமாதானத்தைத் தேடி, அதைத் தொடர்ந்துகொள். – சங்கீதம் 34:14

அமெரிக்காவின் அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை வடிவமைத்தவர்களில் ஒருவராகிய பெஞ்சமின் ஃப்ராங்க்ளினை, ”அமெரிக்காவின் அரசியலமைப்புச் சட்டம் ஒரு ஏமாற்று வேலை” என்று சொல்லி ஒரு மனிதன் ஓயாமல் திட்டிக் கொண்டிருந்தான். “அரசியலமைப்புச் சட்டத்தில் எங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிற சந்தோஷம் எங்கே?” என்று கேட்டு நச்சரித்துக்கொண்டிருந்தான். ஒரு புன்னகையுடன், பெஞ்சமின் ஃப்ராங்க்ளின் சொன்னார்: ”நண்பனே, அரசியலமைப்புச் சட்டம் உனக்கு சந்தோஷத்தைத் தேடுகிற உரிமையைத் தான் கொடுக்கிறது. நீ தான் சந்தோஷத்தைத் தேட வேண்டும்.”

சங்கீதம் 34:14-இல் கர்த்தருடைய வார்த்தையும் நமக்குச் சொல்கிறது: சமாதானத்தைத் தேடி, அதைத் தொடர்ந்துகொள்.

சங்கீதம் 34_14